تزئینات در معماری مدرن
تزئینات در معماری مدرن

مفهوم تزئینات در معماری مدرن و دیدگاه ها نسبت به آن

نوشته شده توسط
دوشنبه, 24 دی 1397 ساعت 10:01
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

هنرهای تزئینی دیگر بخشی جدایی ناپذیر از فرایند طراحی نبودند. بیش از یک صد سال از زمانی که آدولف لوس، استفاده‌ی تزئینات در معماری را با جرم معادل استفاده کرد، مدرنیسم تقریباً ۸۰ سال ارتباط معماری با هنر را قطع کرد.
تا آن زمان، پیوند بین هنرهای تزئینی و فضای ساخته شده عملاً همجوش بود. بعد از آن پست مدرنیسم دکوراسیون و تزیینات را به عنوان عنصری حیاتی برای ترکیب مورداستفاده قرار داد. “تزیین زبانی است که از طریق آن معماری با یک عامه گسترده‌ترارتباط برقرار می‌کند و حذف هر یک از آن، درجه‌ی دیگری از تفکیک حرفه و عموم را برقرار می‌کند”.

مدرنیسم و کاربرد تزئینات در معماری

تزیینات با عنوان لوکس آغاز می شود. هرچه ساختمان، همانند قطعه ای از لباس و یا جواهر فروشی تزئین شده باشد،کار به تولید بیشتر آن رسیده و گران تر می شود. انقلاب صنعتی و تولید ماشین همه چیز را تغییر داد. ناگهان دکوراسیون ارزان شده و با نیاز اقتصادی برای رشد هماهنگ شد(تولید بیشتر و مواد تزئین شده بیشتر). این،در اصل،استدلال مارکس،موریس،لوز و وبلن است. دکوراسیون به عنوان مکانیسم سرمایه،برای تولید و فروش بی فایده به توده مشخص می شود.
اگر دکوراسیون به طور ناگهانی ارزان شود، پس یک شی ساده به طور ناگهانی، ارزشمندتر خواهد شد. این به طور موثر تولد مدرنیسم است که توسط پوسنر و دیگران مطرح شده است، در واقع زیبایی شناسی، موضوعی برآمده از باوهاوس یا هنر و صنایع دستی است که در آن تلاش نه به تزئینات، بلکه به ساختن ساختمان یا محصول به طور ساده با کیفیت کارکردی بوده است. انهدام تزئینات در معماری به طور ناگهانی به یک وظیفه اخلاقی تبدیل می شود که منجر به استدلالات اخلاقی (و نه الزاما اخلاقی) مدرنیست ها می شود.

نظریه هایی در مورد نقش تزئینات در معماری

جان راسکین،ناشر استدلال اخلاقی،از مخالفین کاربرد تزئینات و اشیای تزئینی ماشینی است. او به دو دلیل تزیین را ناخوشایند میداند. یکی به دلیل زیبایی فرم های دستی و دیگری علاقه و توجه به کار و هنر انسانی. از نظر وی تولیدات مکانیکی از خاصیت دوم بویی نبرده و آن را بی معنی میسازد. به همین دلیل خاصیتی جز فریب چشم های بی تجربه ندارد. آدولف لوس،یکی از نظریه‌پردازان معماری مدرن نیز به این باور بود که تحول و توسعه فرهنگی با حذف تزئینات از اقلام مصرفی اشیای روزمره برابر است.از نظر لوس تزئینات دروغین و نشانه فرهنگی بدوی هستند. بی فایده و از نظر اقتصادی بی‌صرفه‌اند. لوس براین عقیده بود که اشیای کاربردی به تزئینات نیاز ندارند. چرا که تزئینات عمر مفید اشیا را کاهش می‌دهند.
مدرنیست ها طرفدار معمار آمریکایی لوئیس سولیوان به عنوان پدرخوانده خود به علت ساده سازی زیبایی شناسی و اعتقادی که وی به فرم های طبیعی و سبک ارگانیک داشت،بودند. سالیوان فرم تابع عملکرد را در پروسه رشد و حرکت طبیعی می دید.

تزئینات، عنصری اساسی در آثار هنری

تزیینات یک ثابت انسان شناسی است که عملا در همه فرهنگ ها به عنوان یک بخش ذاتی آثار هنری استفاده می شود.تحقیق و بحث بر سر طبیعت، استفاده و تعریف اجتماعی و فرهنگی تزئین هنوز هم قوی هستند. با وجود کثرت نظرهای نویسندگان،به نظر می رسد در مورد یک موضوع توافق دارند: “دکوراسیون به طور غیرقابل برگشتی لازم است”.
امروزه در معماری مدرن، مقاومت در برابر طراحی دکوراسیون و تزیینات، تبدیل به فرهنگ ما شده است، ما اکنون می توانیم از طریق فضای طنز آمیز و عمدی به موضوع بپردازیم. اگر ما از نظر پست مدرنسیسم کلاسیکالیست یا باریک ترین تزئینات تولید شده توسط تولید دیجیتال فکر کنیم، دکوراسیون امروز تقریبا ناچیز است واین بیگانگی یک مشکل مهم است، زیرا دکوراسیون و تزیینات زبان است که از طریق آن معماری با یک عموم مردم ارتباط برقرار می کند و هر یک از این حذف، درجه ی دیگری از تفکیک حرفه و عموم را ایجاد می کند.

حذف تزئینات در معماری مدرن

معماری مدرن،به عنوان حذف زینت به نفع ساختارهای صرفا عملکردی،معماران چپ را شدیدا به نوسازی ساختار تزیینات دعوت کرده است. دو مسیر موجود از این بحران درک شده وجود داشت.یکی این بود که تلاش کنند واژگان زینتی ایجاد کندکه تازه و اساسا معاصر باشد.این مسیری بود که توسط معماران مانند لوئیس سولیوان و دانش آموز وی فرانک لوید رایت،و یا توسط آنتونیو گائودی،منحصر به فرد انتخاب شد.هنر نو،تلاش آگاهانه برای توسعه چنین شرایط طبیعی بود.یک مسیر رادیکال تر این که به طور کلی استفاده از تزئین رها شود،همانطور که در برخی از طرح های اشیاء توسط کریستوفر کسر دیده میشود.در آن زمان، چنین اشیای غافلگیرانه می توانست در بسیاری از آیتم های طراحی صنعتی،سرامیک تولید شده در کارخانه عربستان در فنلاند و یا عایق های شیشه ای خطوط برق یافت شود.
این رویکرد دوم توسط معمار آدولف لوس در مقاله ی” تزیینات و جنایت” دنبال شد ، که در آن او اعلام کرد که عدم دکوراسیون نشانه ای از جامعه پیشرفته است. استدلال او این بود که زینت از لحاظ اقتصادی ناکارآمد است و از نظر اخلاقی منحرف می شود بنابراین کاهش تزئین نشانه ای از پیشرفت است. وی در این مقاله ، مقایسه‌ای تمثیلی بین تزئین و انحطاط و بین خالکوبی نشانه جرم و نوعی آرایش یا تزئین بدنی و جنایت انجام داده است. همچنین اشاره می کند انسان مدرنی که خود را خالکوبی می‌کند یا مجرم است یا منحط.

معماران مدرنیسم و رهایی معماری از تزئینات

با کار لورکوربوزیه و باوهاوس از دهه ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰، کمبود جزئیات تزئینی به یک مشخصه معماری مدرن تبدیل شد و با فضایل اخلاقی صداقت، سادگی و خلوص معادل شد. در سال ۱۹۳۲ فیلیپ جانسون و هنری راسل هیچکاک در این شیوه “سبک بین المللی” را نام بردند. آنچه که به عنوان سلیقه آغاز شد، به یک مفهوم زیبایی شناسی تبدیل شد. مدرنیست ها راه خود را به عنوان تنها راه قابل قبول برای ساختن اعلام کردند.
همانطور که سبک کار به طور گسترده توسعه داده شد، اصالت مدرنیسم در سال ۱۹۵۰ چنان شدید شدکه حتی معماران موفق مانند ادوارد دورل استون و ائرو سارین می توانستند از نظر قوانین زیبایی شناختی به طور موقت و بی رحمانه محکوم شوند.در همان زمان،قوانین ناخوانده در برابر تزئینات در معماری شروع به شکل گرفتن کردند. سامررسون در سال ۱۹۴۱ مشاهده کرد: “معماری با دشواری خود را از زرق و برق آزاد کرده است، اما خود را از ترس از تزئین، آزاد نکرده است.”

نمایان شدن تزئین در چند سبک معماری

معماری برجسته و برجستگی های طرح های معماری گوتیک،تزئینی اما ساختاری ضروری هستند. نوارهای رنگارنگ سبک بین المللی از سبک پیترو بللوشی،یکپارچه و کاربردی نیستند،اما قطعا اثر زینتی دارند. علاوه بر این،تزئین معماری میتواند هدف عملی برای ایجاد مقیاس،ورودی های سیگنالینگ و کمک به شناسایی مسیر ها باشدکه این تکنیک های طراحی مفید غیرقانونی بوده است. تا اواسط دهه ۱۹۵۰، لوكوربوزیه و مارسل بلور،سرپرست های مدرنیستی،قوانین خود را با تولید كارهای بتنی بسیار واضح و مجسمه سازی از بین بردند.
استدلال در برابر تزئینات در سال ۱۹۵۹ در مورد مباحثه ساختمان سایگرام، جایی که میس وندروهه مجموعه ای از ساختار غیر ضروری پرتو های عمودی ،در خارج از ساختمان به وجود آورد و تا سال ۱۹۸۴، زمانی که فیلیپ جانسون ساختمان AT & T خود را در منهتن با نمای سنگی و گرانیت زینتی ساخت، به طور موثر انجام شد. در گذشته، منتقدان ساختمان AT & T را نخستین ساختمان پست مدرنیته میدانستند.

نتیجه گیری

همانطور که اشاره شد، تزیینات در معماری مدرن چندان مورد قبول واقع نشده است. با این وجودنمی‌توان اهمیت تزیینات در معماری را نادیده گرفت. تزیینات به عنوان عناصر قابل توجه بیشتر در معماری کلاسیک، معماری گوتیک و بعضی سبک‌های معماری دیگر مشاهده می‌شود که زینت در آنها از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. در این مقاله نیز، سعی بر آن بوده است که رابطه بین معماری مدرن و هنر تزئینی و دیدگاها نسبت به تزیینات و ترکیب و تعادل بین هنر و معماری مورد بررسی قرار بگیرد. امیدواریم که مطالب ذکر شده برایتان مفید بوده باشد.

 

 

 

 

منبع: گروه معماری آریان

 

خواندن 143 دفعه آخرین ویرایش در سه شنبه, 25 دی 1397 ساعت 08:25

نظرات (0)

نظر ارسال شده‌ی جدیدی وجود ندارد

دیدگاه خود را بیان کنید

  1. ارسال دیدگاه بعنوان یک مهمان -
پیوست ها (0 / 3)
اشتراک‌گذاری موقعیت مکانی شما